Διαφραγματοκήλη

Μια διαφραγματοκήλη εμφανίζεται όταν ο σφιγκτήρας μεταξύ οισοφάγου και στομάχου, μαζί με το πάνω μέρος του στομάχου, γλιστράει προς το θώρακα μέσω ενός ανοίγματος στο διάφραγμα. Είναι μια πολύ συχνή κατάσταση, ειδικά σε μεγαλύτερα άτομα. Η διαφραγματοκήλη μπορεί να είναι εντελώς ασυμπτωματική, ή να προκαλεί γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση με αντίστοιχα προβλήματα. Αν είναι πολύ μεγάλη ονομάζεται παραοισοφαγοκήλη. Μπορεί να αντιμετωπιστεί με φάρμακα, ή να θεραπευτεί με χειρουργείο.

Επισκόπηση

Τι είναι η διαφραγματοκήλη

Η διαφραγματοκήλη αναπτύσσεται όταν το ανώτερο στομάχι πιέζεται προς τον θώρακα, μέσα από ένα άνοιγμα στο διάφραγμα που ονομάζεται οισοφαγικό τρήμα. Το διάφραγμα είναι ένας επίπεδος πλατύς μυς που διαχωρίζει την κοιλιά από τον θώρακα. Το διάφραγμα έχει διάφορα ανοίγματα για τη δίοδο σημαντικών ανατομικών δομών, όπως η αορτή, η κάτω κοίλη φλέβα και ο οισοφάγος. Ως κήλη ορίζεται η προώθηση οργάνου ή ιστού, μέσα από ένα αδύναμο σημείο της κοιλότητας που το περιέχει. Η διαφραγματοκήλη είναι ανάμεσα στους πιο συχνούς τύπους κήλης.

Η διαφραγματοκήλη πιέζεται μέσα από ένα υπάρχον ασθενές σημείο του διαφράγματος, το άνοιγμα για τη δίοδο του οισοφάγου προς το στομάχι που ονομάζεται οισοφαγικό τρήμα. Η διαφραγματοκήλη εμφανίζεται και μεγαλώνει αργά, με την πάροδο πολλών ετών, σε άτομα με κληρονομική προδιάθεση και χρόνια αύξηση ενδοκοιλιακής πίεσης. Υψηλές πιέσεις στο οισοφαγικό τρήμα με την πάροδο του χρόνου εξασθενούν το διάφραγμα και επιδεινώνουν το μέγεθος και τα συμπτώματα της διαφραγματοκήλης

Ποιες είναι οι κατηγορίες διαφραγματοκήλης;

Υπάρχουν δύο κύριες κατηγορίες, οι ολισθαίνουσες διαφραγματοκήλες και οι παραοισοφαγοκήλες. Με βάση μια πιο νέα ανατομική ταξινόμηση, οι διαφραγματοκήλες χωρίζονται σε 4 τύπους, με την τύπου 1 να αντιπροσωπεύει τις ολισθαίνουσες διαφραγματοκήλες, και τους τύπους 2 έως 4 τις παραοισοφαγοκήλες. Παραοισοφαγοκήλη ή παραοισοφαγική διαφραγματοκήλη σημαίνει διαφραγματοκήλη που βρίσκεται δίπλα στον οισοφάγο

Τύπου 1: Η διαφραγματοκήλη τύπου 1 ή ολισθαίνουσα διαφραγματοκήλη είναι ο πιο συχνός τύπος, με 95% των περιπτώσεων να ανήκουν σε αυτόν. Ο κατωτερος οισοφάγος, μαζί με την καρδιοοισοφαγική συμβολή και το στομάχι, γλιστράνε προς το θώρακα μέσα από το διευρυμένο οισοφαγικό τρήμα του διαφράγματος. Αυτός ο τύπος διαφραγματοκήλης μπορεί να ολισθαίνει προς το θώρακα, ή να επιστρέφει στη φυσιολογική του θέση.
Τύπου 2: Στη διαφραγματοκήλη ή παραοισοφαγοκήλη τύπου 2, το ανώτερο τμήμα του στομάχου που λέγεται θόλος, πιέζεται μέσα από το οισοφαγικό τρήμα προς τον θώρακα, παράλληλα με τον οισοφάγο. Η καρδιο-οισοφαγική συμβολή παραμένει στην κανονική της θέση και το στομάχι δημιουργεί ένα εξόγκωμα μέσα στο θώρακα δίπλα στον οισοφάγο. Ονομάζεται επίσης κατ’ επολίσθηση διαφραγματοκήλη
Τύπου 3: Η διαφραγματοκήλη τύπου 3 είναι μεικτή παραοισοφαγοκήλη, έχοντας στοιχεία από τις προηγούμενες δυο. Ο κατωτερος οισοφάγος μαζί με την καρδιοοισοφαγική συμβολή και το στομάχι, γλιστράνε προς τα πάνω όπως στην ολισθαίνουσα διαφραγματοκήλη. Παράλληλα, ένα άλλο τμήμα του στομάχου, συνήθως ο θόλος πιέζεται δίπλα στον οισοφάγο δημιουργώντας ένα εξόγκωμα προς των θώρακα.
Τύπου 4: Η διαφραγματοκήλη τύπου 4, ή γιγαντιαία παραοισοφαγοκήλη είναι η πιο σπάνια, και η πιο περίπλοκη. Το οισοφαγικό τρήμα του διαφράγματος διατείνεται σε τέτοιο σημείο που μπορεί να χωρέσει κι άλλα όργανα της κοιλιάς. Στη διαφραγματοκήλη τύπου 4, μαζί με το στομάχι μπορεί να περνάει στο θώρακα μέρος του σπλήνα, έντερο ή πάγκρεας.

Πόσο συχνές είναι οι διαφραγματοκήλες;

Οι διαφραγματοκήλες είναι αρκετά συχνές, ειδικά στους μεγαλύτερους. Σύμφωνα με πρόσφατες μελέτες, μέχρι και 25% του πληθυσμού πάσχει από κάποιου τύπου διαφραγματοκήλη. Όσο προχωράει η ηλικία αυξάνεται και η συχνότητα. Διαφραγματοκήλη εμφανίζει το 50% των άνω των 50 ετών, 60% των άνω των 60 ετών, και 70% των άνω των 70 ετών. Στην πλειοψηφία τους είναι μικρές, αλλά όσο μεγαλύτερη είναι η ηλικία, τόσο μεγαλύτερη τείνει να είναι και η διαφραγματοκήλη.

Συμπτώματα
και Αιτίες

Με τι συμπτώματα εκδηλώνεται η διαφραγματοκήλη;

Τα συμπτώματα της διαφραγματοκήλης εξαρτώνται από το μέγεθος της, παρόλο που μερικές φορές γιγαντιαίες παραοισοφαγοκήλες μπορεί να είναι εντελώς ασυμπτωματικές. Πολύ μικρές ολισθαίνουσες, τύπου 1 διαφραγματοκήλες, συνήθως δεν προκαλούν συμπτώματα. Επειδή η διαφραγματοκήλη βρίσκεται στο κέντρο του σώματος, μεταξύ θώρακα και κοιλιάς, δε δημιουργεί εμφανή διόγκωση και δε μπορεί να ψηλαφηθεί.

Τα συνηθέστερα συμπτώματα που εμφανίζονται σε άτομα με διαφραγματοκήλη, σχετίζονται με τη γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση που αυτή προκαλεί. Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν:

Καούρες: Αίσθημα καύσου στο στήθος και στο λαιμό, ειδικά μετά από γεύματα
Πόνος στο στήθος μη καρδιακής αιτιολογίας: Οι περισσότεροι ασθενείς με διαφραγματοκήλη αρχικά κάνουν καρδιολογικές εξετάσεις για πόνο στο στήθος
Δυσπεψία: Αίσθημα γρήγορου κορεσμού με πόνο ή κάψιμο στο στομάχι
Ρεψίματα και αναγωγές: Αέρια. Οξύ ή τροφές από το στομάχι μπορεί να επιστρέφουν στον οισοφάγο
Πόνος στο λαιμό και βραχνάδα, λόγω ερεθισμού του λάρυγγα από τα οξέα

Η γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση και η διαφραγματοκήλη δε συνυπάρχουν πάντα, αφού μπορεί κάποιος να έχει το ένα χωρίς να εμφανίζει το άλλο. Όμως πρόσφατης έναρξης συμπτώματα γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης μπορεί να υποδηλώνουν διαφραγματοκήλη. Άλλα συμπτώματα που μπορεί να σχετίζονται με διαφραγματοκήλη περιλαμβάνουν:

Αίσθημα πίεσης στην άνω κοιλιά ή στον θώρακα
Δύσπνοια λόγω πίεσης των πνευμόνων
Ναυτία λόγω συμπίεσης του στομάχου ή ανόδου οξέων στον οισοφάγο.

Αυτά τα συμπτώματα είναι πιο πιθανά σε μεγαλύτερες παραοισοφαγοκήλες

Τι προκαλεί τη διαφραγματοκήλη;

Μια κήλη εμφανίζεται όταν υπάρχει ένα ασθενές σημείο στο τοίχωμα μεταξύ διαφόρων τμημάτων του σώματος. Το ασθενές σημείο, κάτω από χρόνια πίεση, διατείνεται και δημιουργεί ένα άνοιγμα μέσα από το οποίο περνάει τμήμα οργάνου ή ιστού. Η διαφραγματοκήλη, συγκεκριμένα, περνάει μέσα από μια προϋπάρχουσα οπή του διαφράγματος, από την οποία περνάει ο οισοφάγος και λέγεται οισοφαγικό τρήμα. Αρκεί μια πολύ μικρή διάταση για να δημιουργηθεί διαφραγματοκήλη.

Πιο σπάνια, το ασθενές σημείο στο διάφραγμα μέσα από το οποίο περνάει η διαφραγματοκήλη προκαλείται από προηγούμενο τραύμα, χειρουργείο ή γενετική ανωμαλία. Συνήθως όμως είναι αποτέλεσμα αθροιστικής βλάβης από χρονίως αυξημένη ενδοκοιλιακή πίεση. Οτιδήποτε αυξάνει την πίεση μέσα στην κοιλιακή κοιλότητα μπορεί να προκαλέσει χρόνια φθορά στο διάφραγμα. Οι συνηθέστεροι παράγοντες που αυξάνουν την πιθανότητα διαφραγματοκήλης είναι:

Χρόνιος βήχας ή φτέρνισμα
Χρόνια δυσκοιλιότητα
Παχυσαρκία
Υποτροπιάζοντες εμετοί
Έντονη άσκηση και άρση μεγάλων βαρών
Βαριά χειρωνακτική εργασία
Πολλαπλές εγκυμοσύνες και κυήσεις

Πως η διαφραγματοκήλη προκαλεί γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση;

Ο σφιγκτηριακός μηχανισμός της καρδιοοισοφαγικής συμβολής μεταξύ οισοφάγου και στομάχου, αποτελείται από 4 διαφορετικά ανατομικά στοιχεία:

-Το διάφραγμα που πιέζει και κλείνει τον οισοφάγο
Την ενδοκοιλιακή μοίρα του οισοφάγου, μήκους 2 εκατοστών που βρίσκεται υπό θετική πίεση
Τη γωνία ανάμεσα στον οισοφάγο και στο θόλο του στομάχου που λέγεται γωνία του His
Τον κατώτερο οισοφαγικό σφιγκτήρα

Όταν δημιουργηθεί διαφραγματοκήλη η καρδιοοισοφαγική συμβολή ανεβαίνει στον θώρακα, τα πρώτα τρία στοιχεία του σφιγκτηριακού μηχανισμού καταργούνται, και ο κατώτερος οισοφαγικός σφιγκτήρας βρίσκεται μέσα στον θωρακικό κλωβό που δημιουργεί αρνητική πίεση. Το αποτέλεσμα είναι να μη μπορεί να σταματήσει η γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση οξέων και γαστρικών υγρών. Επιπλέον η διαφραγματοκήλη μπορεί να συγκρατεί οξύ στο ανώτερο τμήμα του στομάχου, το οποίο δεν μπορεί να καθαρίσει προς το υπόλοιπο στομάχι.

Πως είναι ο πόνος της διαφραγματοκήλης;

Η διαφραγματοκήλη αναπτύσσεται μεταξύ κοιλιάς και θώρακα. Ο πόνος που προκαλεί μπορεί να εντοπίζεται στο στήθος ή στην κοιλιά. Η διαφραγματοκήλη προκαλεί συμπτώματα όταν πιέζεται προς το θώρακα ή τρίβεται πάνω στο διάφραγμα με συγκεκριμένες κινήσεις ή στάσεις. Το σκύψιμο προς τα μπροστά, ο βήχας ή η άρση κάποιου βαριού αντικειμένου μπορεί να προκαλέσει πόνο ή αναγωγή γαστρικού περιεχομένου σε μεγάλες παραοισοφαγοκήλες. Πόνος που χειροτερεύει είναι σημάδι ότι η διαφραγματοκήλη μεγαλώνει.

Συνηθέστερα ο πόνος της διαφραγματοκήλης σχετίζεται με την γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση οξέος και όχι με την ίδια τη διαφραγματοκήλη. Το οξύ και τα άλλα γαστρικά υγρά ερεθίζουν τον οισοφάγο και μπορεί να προκαλέσουν διαβρώσεις. Ο πόνος που προκύπτει μπορεί να εντοπίζεται στον κατώτερο θώρακα πίσω από το στέρνο, ή να ακτινοβολεί προς τον αυχένα. Ο τυπικός πόνος της γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης διαπερνά το θώρακα, από το στέρνο ως τη σπονδυλική στήλη, και μπορεί να τον αισθανόμαστε σαν κάψιμο ή σαν μαχαιριά. Οι περισσότεροι πάσχοντες από διαφραγματοκήλη που νιώθουν έντονο τέτοιο πόνο για πρώτη φορά, καταλήγουν στα επείγοντα νοσοκομείου για καρδιολογικό έλεγχο.

Πόσο σοβαρή είναι η διαφραγματοκήλη;

Οι περισσότερες διαφραγματοκήλες δεν είναι σοβαρές, και μπορεί να είναι εντελώς ασυμπτωματικές. Όμως μια παραοισοφαγοκήλη μπορεί να γίνει επικίνδυνη, είτε λόγω πιθανότητας συστροφής, ή από την αθρόα παλινδρόμηση και τους εμετούς που μπορεί να προκαλεί. Συνήθως οι μεγάλες επικίνδυνες παραοισοφαγοκήλες δίνουν προειδοποιητικά συμπτώματα πριν προκαλέσουν σοβαρά προβλήματα.

Τι επιπλοκές μπορεί να προκαλέσει μια διαφραγματοκήλη;

Τα προβλήματα που μπορεί να προκαλέσει μια διαφραγματοκήλη εξαρτώνται από το μέγεθος της. Στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων, οι επιπλοκές της διαφραγματοκήλης σχετίζονται με την χρόνια γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση που προκαλεί, όπως:

Οισοφαγίτιδα: Χρόνια έκθεση του οισοφάγου σε οξύ προκαλεί φλεγμονή του ίδιου του οισοφάγου και των πέριξ ιστών. Η χρόνια φλεγμονή μπορεί να προκαλέσει πόνο, διαταραχές κινητικότητας του οισοφάγου, δυσκολία στην κατάποση, έλκη ή ακόμα και αιμορραγίες
Στένωση οισοφάγου: Η χρόνια οισοφαγίτιδα οδηγεί σε εκτεταμένη εναπόθεση ουλώδους ιστού γύρω από τον οισοφάγο. Ο ουλώδης ιστός μπορεί να διαταράσσει τη λειτουργία των μυών του οισοφάγου, και να προκαλέσει στένωση
Οισοφάγος Barrett: Η χρόνια φλεγμονή του οισοφάγου μπορεί να οδηγήσει σε ιστολογικές αλλαγές του βλεννογόνου του οισοφάγου, μια κατάσταση που ονομάζεται οισοφάγος Barrett. Είναι μια προκαρκινική κατάσταση που χρειάζεται παρακολούθηση

Πιο σπάνια, μια μεγάλη παραοισοφαγοκήλη μπορεί να προκαλέσει επιπλοκές από συμπίεση ή περίσφιξη της στο οισοφαγικό τρήμα του διαφράγματος. Οι επιπλοκές περιλαμβάνουν:

Απόφραξη γαστρεντερικού: Το στομάχι ή το έντερο που περιέχεται στην παραοισοφαγοκήλη μπορεί να συμπιεστεί ή να συστραφεί, προκαλώντας απόφραξη. Εκδηλώνονται με εμετούς με ή χωρίς διάταση της κοιλιάς
Γαστρίτιδα: Εγκλωβισμένο οξύ προκαλεί διαβρώσεις του στομάχου, με αποτέλεσμα φλεγμονή, γαστρικά έλκη και απώλεια αίματος. Τα έλκη Cameron δημιουργούνται στον αυχένα της διαφραγματοκήλης και είναι αιτία χρόνιας αναιμίας
Ισχαιμία: Ο μεγαλύτερος κίνδυνος της παραοισοφαγοκήλης είναι η πλήρης συστροφή στομάχου, ή η συμπίεση της αιμάτωσης του. Το αποτέλεσμα μπορεί να είναι πλήρης διακοπή της αιμάτωσης του στομάχου, και νέκρωση του, μια πολύ επικίνδυνη επιπλοκή που χρειάζεται άμεση αντιμετώπιση με επείγον ανοιχτό χειρουργείο. Γι’ αυτό το λόγο συστήνουμε χειρουργείο για μεγάλη παραοισοφαγοκήλη, ακόμα και σε ηλικιωμένους ασθενείς.

Διάγνωση και εξετάσεις

Πως γίνεται η διάγνωση της διαφραγματοκήλης;

Συνήθως η διάγνωση της διαφραγματοκήλης γίνεται κατά τη διερεύνηση συμπτωμάτων του οισοφάγου ή του στομάχου όπως πόνος, καούρα, δυσπεψία κτλ. Μπορεί επίσης να ανευρεθεί τυχαία διαφραγματοκήλη σε εντελώς ασυμπτωματικό ασθενή κατά τη διερεύνηση άλλων παθήσεων.

Οι εξετάσεις που μπορούν να διαγνώσουν διαφραγματοκήλη περιλαμβάνουν:

Ακτινογραφία θώρακος: Οι περισσότερες διαφραγματοκήλες είναι πολύ μικρές για να φανούν σε απλή ακτινογραφία θώρακος. Μεγάλες διαφραγματοκήλες και παραοισοφαγοκήλες μπορεί να απεικονιστούν πολύ καλά
Γαστροσκόπηση: Είναι η εξέταση εκλογής για τη διάγνωση της διαφραγματοκήλης. Επιτρέπει ακριβή μέτρηση του μεγέθους, καθώς και εκτίμηση για επιπλοκές όπως οισοφαγίτιδα, συστροφή στομάχου κτλ.
Αξονική τομογραφία: Είναι η καλύτερη εξέταση για να καταλάβουμε την ακριβή ανατομία μιας παραοισοφαγοκήλης και να σχεδιάσουμε προεγχειρητικά τη χειρουργική αποκατάσταση
Οισοφαγογράφημα και βαριούχο γεύμα: Βοηθάει στην εκτίμηση του μήκους του οισοφάγου, διαταραχών κινητικότητας, μέγεθος διαφραγματοκήλης και πιθανή συστροφή στομάχου σε παραοισοφαγοκήλη
pHμετρία και μανομετρία: Εξειδικευμένες εξετάσεις για εκτίμηση γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης σε ασθενείς με μικρή διαφραγματοκήλη χωρίς επιπλοκές

Αντιμετώπιση και θεραπεία

Θεραπεύεται από μόνη της η διαφραγματοκήλη;

Όπως όλες οι υπόλοιπες κήλες, έτσι και οι διαφραγματοκήλες, δε διορθώνονται από μόνες τους, και τείνουν να μεγαλώσουν όλο και περισσότερο. Αυτό δε σημαίνει ότι πρέπει να χειρουργούνται όλες οι διαφραγματοκήλες. Μια διαφραγματοκήλη που είναι ασυμπτωματική και δεν έχει κίνδυνο επιπλοκών, δε θα χρειαστεί καμία θεραπεία. Αν υπάρχουν ήπια συμπτώματα γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης, αντιμετωπίζονται με φάρμακα σε χαμηλές δόσεις. Αν απαιτούνται ψηλές δόσεις φαρμάκων, η θεραπεία δεν αποδίδει, ή υπάρχει κίνδυνος επιπλοκών, είναι καλύτερο να γίνεται χειρουργική αποκατάσταση της διαφραγματοκήλης.

Ποιες είναι οι επιλογές αντιμετώπισης μιας διαφραγματοκήλης;

Αφού διερευνήσουμε τη διαφραγματοκήλη με γαστροσκόπηση και όποιες άλλες εξετάσεις κριθούν απαραίτητες, οι επιλογές αντιμετώπισης είναι:

Παρακολούθηση: Αν η διαφραγματοκήλη είναι εντελώς ασυμπτωματική, δεν χρειάζεται καμία αγωγή. Μπορεί να χρειαστεί επανάληψη της γαστροσκόπησης για να αποκλειστούν μελλοντικές επιπλοκές όπως αύξηση μεγέθους, οισοφάγος Barrett κτλ.
Φαρμακευτική αγωγή: Τα φάρμακα δεν θεραπεύουν τη διαφραγματοκήλη ούτε σταματούν τη γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση. Μειώνουν την οξύτητα των γαστρικών υγρών με αποτέλεσμα μείωση του ερεθισμού του οισοφάγου και του πόνου που προκαλεί η γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση
Χειρουργική αποκατάσταση: Συμπτωματικές διαφραγματοκήλες και μεγάλες παραοισοφαγοκήλες είναι καλύτερο να αντιμετωπίζονται με ρομποτική ή λαπαροσκοπική αποκατάσταση. Η χειρουργική αντιμετώπιση διαφραγματοκήλης και παραοισοφαγοκήλης προλαμβάνει τις σοβαρές επιπλοκές

Τι φαρμακευτική αγωγή χρησιμοποιούμε για τα συμπτώματα της διαφραγματοκήλης;

Αν τα συμπτώματα της διαφραγματοκήλης σχετίζονται με γαστροοισοφαγική παλινδρόμησης, χρησιμοποιούμε τα αντίστοιχα φάρμακα, από απλά αντιόξινα μέχρι αναστολείς αντλιών πρωτονίων (PPIs). Τα φάρμακα δε σταματούν την παλινδρόμηση, ούτε θεραπεύουν τη διαφραγματοκήλη, αλλά περιορίζουν τα συμπτώματα και μπορούν να βελτιώσουν την οισοφαγίτιδα.

Πότε και πως γίνεται η χειρουργική αποκατάσταση διαφραγματοκήλης;

Η αποκατάσταση διαφραγματοκήλης ενδείκνυται όταν:

Τα συμπτώματα της διαφραγματοκήλης δεν αντιμετωπίζονται με φάρμακα
Τα φάρμακα προκαλούν παρενέργειες ή είναι επιθυμητή η διακοπή τους
Υπάρχει μεγάλη παραοισοφαγοκήλη με κίνδυνο επιπλοκών

Η χειρουργική αποκατάσταση διαφραγματοκήλης και παραοισοφαγοκήλης γίνεται ρομποτικά ή λαπαροσκοπικά, σε συνδυασμό με θολοπλαστική. Τα βήματα του χειρουργείου περιλαμβάνουν:

Επιστροφή του οισοφάγου και του στομάχου στην ανατομική τους θέση
Σμίκρυνση του οισοφαγικού τρήματος του διαφράγματος, που πιθανόν να χρειάζεται ενίσχυση με πλέγμα
Δημιουργία θολοπλαστικής, με τύλιγμα του θόλου του στομάχου γύρω από τον κατώτερο οισοφάγο

Αποτέλεσμα της επέμβασης είναι η θεραπεία τόσο της διαφραγματοκήλης όσο και της θολοπλαστικής. Μπορεί να υπάρξει παροδική δυσκολία στην κατάποση που βελτιώνεται σιγά σιγά.

Πρόγνωση

Πως είναι η αποθεραπεία μετά την αποκατάσταση διαφραγματοκήλης;

Ο πόνος μετά την αποκατάσταση της διαφραγματοκήλης είναι ήπιος, και σαφώς λιγότερος αν έχουμε επιλέξει τη ρομποτική μέθοδο. Η νοσηλεία διαρκεί 24 ώρες για τις απλές διαφραγματοκήλες και 48 ώρες για τις πολύπλοκες παραοισοφαγοκήλες. Πολύ σπάνια μπορεί να χρειαστεί ανοιχτό χειρουργείο με νοσηλεία μέχρι μιας εβδομάδας.

Η αποθεραπεία στο σπίτι διαρκεί 1-2 εβδομάδες, με προοδευτική σίτιση από υδαρείς τροφές σε στερεά. Συνήθως υπάρχει απώλεια βάρους της τάξης των 10-15 κιλών, λόγω ενός συνδυασμού, χειρουργικού στρες, παροδικής δυσκολίας στην κατάποση, πρόωρου κορεσμού και μετεγχειρητικής διατροφής.

Τι ποσοστό επιτυχίας έχει η ρομποτική-λαπαροσκοπική αποκατάσταση διαφραγματοκήλης;

Η χειρουργική αποκατάσταση διαφραγματοκήλης έχει επιτυχία 90-95%. Οι περισσότεροι ασθενείς σταματάνε τα φάρμακά τους αμέσως, και μετά από μερικές εβδομάδες μπορούν να φάνε ελεύθερα χωρίς περιορισμούς. Μικρές παρενέργειες μπορεί να εμφανιστούν, και συνήθως βελτιώνονται με την πρόοδο της επούλωσης χωρίς κάποια παρέμβαση. Ασθενείς και μελέτες συμφωνούν ότι η ρομποτική και λαπαροσκοπική αποκατάσταση διαφραγματοκήλης βελτιώνουν σημαντικά την ποιότητα ζωής των ασθενών σε σχέση με τη λήψη φαρμάκων.

Μακροχρόνια οι διαφραγματοκήλες έχουν την τάση να υποτροπιάσουν. Οι μικρού προς μεσαίου μεγέθους διαφραγματοκήλες έχουν ποσοστό υποτροπής 10 με 15% στην δεκαετία. Μεγάλες παραοισοφαγοκήλες έχουν μέχρι και 50% πιθανότητα υποτροπής. Για να μειώσουμε την πιθανότητα υποτροπής χρησιμοποιούμε εξειδικευμένες τεχνικές και ενίσχυση με πλέγμα.

Ζώντας με διαφραγματοκήλη

Πως μπορώ να μειώσω την πιθανότητα επιπλοκών της διαφραγματοκήλης;

Εκτός από τη φαρμακευτική αγωγή που βελτιώνει τα συμπτώματα της γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης, μπορούμε να υιοθετήσουμε αλλαγές στον τρόπο ζωής που βοηθάνε την κατάσταση:

Απώλεια βάρους: Η μείωση του ενδοκοιλιακού λίπους μειώνει την πίεση στο στομάχι και στο διάφραγμα και επιτρέπει στη διαφραγματοκήλη να επιστρέψει στη θέση της
Μικρότερα γεύματα: Τα μικρότερα γεύματα βοηθούν στην καλύτερη κένωση του στομάχου και στη μείωση των συμπτωμάτων της διαφραγματοκήλης
Όχι φαγητό 3 ώρες πριν τον ύπνο: Αν δώσουμε στο στομάχι μας αρκετό χρόνο να αδειάσει, τα συμπτώματα της διαφραγματοκήλης στην ξαπλωτή θέση θα είναι πιο ήπια
Ύπνος σε ημικαθιστή θέση: Η τοποθέτηση στηριγμάτων στο κρεβάτι ή ειδικά μαξιλάρια βοηθούν στη μείωση των συμπτωμάτων της διαφραγματοκήλης
Διακοπή καπνίσματος: Το κάπνισμα χειροτερεύει την παλινδρόμηση και προκαλεί χρόνιο βήχα που μπορεί να αυξήσει το μέγεθος της διαφραγματοκήλης

Συμπέρασμα

Η διαφραγματοκήλη μπορεί να είναι ασυμπτωματική και να αποκαλυφθεί τυχαία, ή να διαγνωσθεί κατά τη διερεύνηση γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης και δυσπεψίας. Είναι πολύ συχνές και δε χρειάζονται πάντα αντιμετώπιση. Ήπια συμπτώματα γαστροοισοφαγική παλινδρόμησης μπορεί να αντιμετωπιστούν με φάρμακα.
Διαφραγματοκήλες και παραοισοφαγοκήλες είναι πλήρως θεραπεύσιμες με ρομποτικό ή λαπαροσκοπικό χειρουργείο. Τα ποσοστά επιτυχίας είναι πολύ ψηλά, με ελάχιστες επιπλοκές. Χρειάζεται εξατομικευμένη προσέγγιση, και περιστασιακά ενίσχυση με χρήση πλεγμάτων για αποφυγή επιπλοκών. Η χειρουργική αποκατάσταση διαφραγματοκήλης και παραοισοφαγοκήλης, βελτιώνει την ποιότητα ζωής και αποτρέπει τις σοβαρές επιπλοκές.

Δρ. ΜΙΧΑΗΛ Σ. ΚΟΥΡΚΟΥΛΟΣ

Υπερεξειδίκευση στην
Ρομποτική Χειρουργική

Διευθυντής Χειρουργός Γαστρεντερικού και Παχυσαρκίας
Ευρωκλινικής Αθηνών
Λαπαροσκοπική - Ρομποτική Χειρουργική