Καρκίνος του παχέος εντέρου

Ο καρκίνος παχέος εντέρου αναπτύσσεται από πολύποδες στο εσωτερικό τοίχωμα του παχέος εντέρου. Υπάρχουν ειδικές εξετάσεις που ανιχνεύουν και αφαιρούν προκαρκινικούς πολύποδες. Εάν δεν αντιμετωπιστεί, ο καρκίνος του παχέος εντέρου μπορεί να εξαπλωθεί σε άλλες περιοχές του σώματός. Χάρη σε αυτές τις εξετάσεις, με έγκαιρη θεραπεία και με νέες εξελίξεις στον τομέα των ειδικών θεραπειών,όλο και περισσότεροι άνθρωποι θεραπεύονται και επιβιώνουν από καρκίνο του παχέος εντέρου.

Επισκόπηση

Τι είναι ο καρκίνος του παχέος εντέρου;

Ο καρκίνος του παχέος εντέρου (κόλου) ξεκινά στο παχύ έντερο, τον μακρύ σωλήνα που βοηθά στη μεταφορά της χωνεμένης τροφής από το λεπτό έντερο στο ορθό ώστε να αποβληθεί σε μορφή κοπράνων από το σώμα.

Ο καρκίνος του παχέος εντέρου αναπτύσσεται ορισμένους πολύποδες που είναι πολύ μικρά ογκίδια στην εσωτερική επένδυση του παχέος εντέρου. Υπάρχουν διάφορες εξετάσεις προληπτικού ελέγχου που ανιχνεύουν προκαρκινικούς πολύποδες πριν γίνουν καρκινικοί όγκοι. Ο καρκίνος του παχέος εντέρου εφόσον δεν διαγνωστεί έγκαιρα και δεν αντιμετωπιστεί, μπορεί να εξαπλωθεί σε άλλες περιοχές του σώματός σας. Η θνησιμότητα από τον καρκίνο παχέος εντέρου μειώνεται συνεχώς χάρη στην έγκαιρη διάγνωση και στην καλύτερη αντιμετώπιση λόγω εξέλιξης των νέων θεραπειών.

Πώς δημιουργείται ο καρκίνος παχέος εντέρου;

Το τοίχωμα του παχέος εντέρου αποτελείται από στρώματα βλεννογόνου, ιστού και μυών. Ο καρκίνος παχέος εντέρου ξεκινά στον βλεννογόνο, την εσωτερική επένδυση του παχέος εντέρου. Αποτελείται από κύτταρα που παράγουν και απελευθερώνουν βλέννα και άλλα υγρά. Εάν αυτά τα κύτταρα μεταλλαχθούν, μπορεί να δημιουργήσουν έναν πολύποδα του παχέος εντέρου.

Με την πάροδο του χρόνου, οι πολύποδες του παχέος εντέρου μπορεί να γίνουν καρκινικοί. Συνήθως χρειάζονται περίπου 10 χρόνια για να σχηματιστεί καρκίνος σε έναν πολύποδα του παχέος εντέρου. Εάν ο καρκίνος δεν εντοπιστεί ή δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα, θα διεισδύσει σε βαθύτερα στρώματα ιστού, μυών και του εξωτερικού στρώματος του παχέος εντέρου. Ο καρκίνος του παχέος εντέρου μπορεί επίσης να εξαπλωθεί σε άλλα μέρη του σώματός μέσω των λεμφαδένων ή των αιμοφόρων αγγείων.

Ποιους προσβάλλει ο καρκίνος του παχέος εντέρου;

Ο καρκίνος του παχέος εντέρου είναι ο τρίτος πιο συχνός καρκίνος στον δυτικό κόσμο. Οι άνδρες έχουν ελαφρώς περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξουν καρκίνο του παχέος εντέρου από τις γυναίκες. Ο καρκίνος του παχέος εντέρου προσβάλλει συνήθως άτομα ηλικίας 50 ετών και άνω. Ωστόσο, τα τελευταία 15 χρόνια, ο αριθμός των ατόμων ηλικίας 20 έως 49 ετών με καρκίνο του παχέος εντέρου έχει αυξηθεί κατά περίπου 1,5% κάθε χρόνο. Αυτό πιθανόν να οφείλεται σε ένα συνδυασμό διατροφής με επεξεργασμένα τρόφιμα και παχυσαρκίας. Την ίδια στιγμή τα ποσοστά καρκίνου παχέος εντέρου στους ηλικιωμένους μειώνονται λόγω εφαρμογής προγραμμάτων προληπτικού ελέγχου

Είστε υποψήφιος για Καρκίνος του παχέος εντέρου;

Συμπληρώστε το ιατρικό ιστορικό σας και λάβετε εξατομικευμένη αξιολόγηση από τον χειρουργό.

Συμπτώματα και Αιτίες

Ποια είναι τα συμπτώματα του καρκίνου του παχέος εντέρου;

Μπορεί κάποιος να έχει καρκίνο του παχέος εντέρου χωρίς να συμπτώματα. Από την άλλη, ορισμένα συμπτώματα καρκίνου του παχέος εντέρου είναι παρόμοια με συμπτώματα λιγότερο σοβαρών παθήσεων. Τα συνηθισμένα συμπτώματα του καρκίνου του παχέος εντέρου περιλαμβάνουν:

Αίμα στις κενώσεις (κόπρανα): Πρέπει να συμβουλευτούμε άμεσα τον γιατρό μας εάν υπάρχει αίμα στην τουαλέτα μετά την αφόδευση, μετά το σκούπισμα, ή εάν τα κόπρανά φαίνονται σκούρα ή έντονα κόκκινα. Το αίμα στα κόπρανα δεν σημαίνει υποχρεωτικά καρκίνο του παχέος εντέρου. Άλλες παθήσεις, από αιμορροΐδες έως κατανάλωση παντζαριών, μπορεί να αλλάξουν την εμφάνιση των κοπράνων. Αλλά είναι πάντα καλύτερο να ρωτάμε τον γιατρό μας κάθε φορά που παρατηρουμε αίμα στα κόπρανά.
Επίμονες αλλαγές στις συνήθειες του εντέρου (συχνότητα και σύσταση κοπράνων): Πρέπει να συμβουλευτούμε το γιατρό μας εάν υπάρχει επίμονη δυσκοιλιότητα ή διάρροια. Το ίδιο ισχύει αν υπάρχει το λεγόμενο αίσθημα ατελούς κένωσης, όπου κάποιος αισθάνεται ότι χρειάζεται να ενεργηθεί ξανά, λίγη ώρα μετά από όταν βγήκε από την τουαλέτα.
Κοιλιακός πόνος: Πρέπει να συμβουλευτούμε τον γιατρό μας εάν υπάρχει πόνος στην κοιλιά χωρίς γνωστή αιτία, που δεν υποχωρεί ή εφόσον είναι πολύ έντονος. Πολλές καταστάσεις μπορεί να προκαλέσουν πόνο στην κοιλιά, αλλά είναι πάντα καλύτερο να μιλάμε με τον γιατρό μας εάν υπάρχει επίμονος, ασυνήθιστος ή συχνός πόνος στην κοιλιά.
Φούσκωμα στο στομάχι: Όπως και με τον πόνο στην κοιλιά, υπάρχουν πολλές παθήσεις που μπορεί να μας κάνουν να αισθανθούμε φούσκωμα. Πρέπει να συμβουλευτούμε τον γιατρό μας εάν η φουσκωμένη κοιλιά διαρκεί περισσότερο από μία εβδομάδα, αν επιδεινώνεται ή αν υπάρχουν άλλα συμπτώματα όπως έμετος ή αίμα στα κόπρανά.
Ανεξήγητη/ακούσια απώλεια βάρους: Πρόκειται για μια αισθητή μείωση του σωματικού βάρους όταν δεν προσπαθούμε ενεργά να χάσουμε βάρος.
Έμετος: Πρέπει να συμβουλευτούμε τον γιατρό μας, αν κάνουμε εμετό περιοδικά χωρίς γνωστό λόγο ή αν είναι πολλαπλοί οι εμετοί σε 24 ώρες.
Κόπωση και αίσθημα δύσπνοιας: Αυτά είναι συμπτώματα αναιμίας. Η αναιμία μπορεί να είναι σημάδι καρκίνου του παχέος εντέρου.

Τι προκαλεί τον καρκίνο του παχέος εντέρου;

Όπως όλοι οι τύποι καρκίνου, ο καρκίνος του παχέος εντέρου εμφανίζεται όταν τα κύτταρα παθαίνουν μεταλλάξεις ώστε να αναπτύσσονται και να διαιρούνται ανεξέλεγκτα. Όλα τα κύτταρα στο σώμα αναπτύσσονται συνεχώς, διαιρούνται και πεθαίνουν. Έτσι το σώμα μας παραμένει υγιές και λειτουργεί όπως πρέπει. Στον καρκίνο του παχέος εντέρου, τα κύτταρα που καλύπτουν το παχύ έντερο και το ορθό σας συνεχίζουν να αναπτύσσονται και να διαιρούνται ακόμη και όταν θα έπρεπε να νεκρωθουν. Αυτά τα καρκινικά κύτταρα συνήθως δημιουργούν πολύποδες στο παχύ έντερο.

Δε γνωρίζουμε όλους τους λόγους για τους οποίους ορισμένοι άνθρωποι αναπτύσσουν προκαρκινικούς πολύποδες του παχέος εντέρου που εξελίσσονται σε καρκίνο. Γνωρίζουμε ότι ορισμένοι παράγοντες κινδύνου αυξάνουν τις πιθανότητες να αναπτυχθούν προκαρκινικοί πολύποδες και καρκίνος του παχέος εντέρου.

Αυτοί οι παράγοντες κινδύνου περιλαμβάνουν ορισμένες ιατρικές παθήσεις, συμπεριλαμβανομένων των κληρονομικών παθήσεων, αλλά και επιλογές τρόπου ζωής. Η ύπαρξη ενός ή περισσότερων παραγόντων κινδύνου για καρκίνο του παχέος εντέρου δεν σημαίνει ότι θα αναπτύξουμε την πάθηση. Απλώς σημαίνει ότι έχουμε αυξημένο κίνδυνο καρκίνου παχέος εντέρου. Η κατανόηση των παραγόντων κινδύνου μπορεί να μας βοηθήσει να κάνουμε αλλαγές ώστε να μειώσουμε τον κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου του παχέος εντέρου.

Επιλογές τρόπου ζωής που αποτελούν παράγοντες κινδύνου για καρκίνο του παχέος εντέρου

Κάπνισμα: Η χρήση προϊόντων καπνού, συμπεριλαμβανομένου του μασήματος καπνού και των ηλεκτρονικών τσιγάρων, αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του παχέος εντέρου.
Υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ: Γενικά, οι άνδρες θα πρέπει να περιορίζουν τα ποτά που περιέχουν αλκοόλ σε δύο ποτήρια την ημέρα. Οι γυναίκες θα πρέπει να περιορίζουν τα ποτά που περιέχουν αλκοόλ σε ένα ποτήρι την ημέρα. Ακόμα και η ελαφριά κατανάλωση αλκοόλ μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου.
Παχυσαρκία: Η κατανάλωση επεξεργασμένων τροφίμων με υψηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά και θερμίδες μπορεί να επηρεάσει το βάρος μας και να αυξήσει τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του παχέος εντέρου.
Διατροφή που περιλαμβάνει επεξεργασμένα τρόφιμα
Έλλειψη άσκησης: Οποιοδήποτε είδος σωματικής δραστηριότητας μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του παχέος εντέρου.
Φλεγμονώδης νόσος του εντέρου: Άτομα που πάσχουν από παθήσεις όπως η ελκώδης κολίτιδα και η νόσος Crohn, οι οποίες προκαλούν φλεγμονή στο βλεννογόνο του παχέος εντέρου, έχουν αυξημένο κίνδυνο καρκίνου του παχέος εντέρου. Ο κίνδυνος αυξάνεται εάν υπάρχει φλεγμονώδης νόσο του εντέρου που διαρκεί περισσότερο από επτά χρόνια και επηρεάζει μεγάλα τμήματα του παχέος εντέρου.
Κληρονομικές παθήσεις: Ορισμένες παθήσεις όπως το σύνδρομο Lynch και η οικογενής αδενωματώδης πολυποδίαση αυξάνουν τον κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου του παχέος εντέρου.
Οικογενειακό ιστορικό παχέος εντέρου και άλλων μορφών καρκίνου: Εάν ένα στενό μέλος της οικογένειας έχει καρκίνο του παχέος εντέρου, ενδέχεται να υπάρχει αυξημένος κίνδυνο να ανάπτυξης της πάθησης. Στα στενά μέλη της οικογένειας περιλαμβάνονται οι βιολογικοί γονείς, τα αδέλφια και τα παιδιά. Ο κίνδυνος μπορεί να είναι υψηλότερος εάν κάποιο βιολογικό μέλος της οικογένειας ανέπτυξε καρκίνο του παχέος εντέρου πριν από την ηλικία των 45 ετών.
Οικογενειακό ιστορικό πολυπόδων: Εάν γονέας, αδελφός ή παιδί έχει προχωρημένο πολύποδα, ενδέχεται να υπάρχει αυξημένος κίνδυνος εμφάνισης καρκίνου του παχέος εντέρου. Ένας προχωρημένος πολύποδας μπορεί να είναι ένας μεγάλος πολύποδας με αλλαγές στη βιοψία, οι οποίες αποτελούν ενδείξεις ότι ο πολύποδας μπορεί να περιέχει καρκινικά κύτταρα.
Πολλαπλοί πολύποδες: Άτομα με πολυάριθμους πολύποδες παχέος εντέρου – συμπεριλαμβανομένων αδενωμάτων, οδοντωτών πολυπόδων ή άλλων τύπων πολυπόδων – συχνά έχουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης πολυπόδων και καρκίνου του παχέος εντέρου.

Διάγνωση και Εξετάσεις

Πως γίνεται η διάγνωση του καρκίνου του παχέος εντέρου;

Χρησιμοποιούνται διάφορες εξετάσεις για τη διάγνωση του καρκίνου του παχέος εντέρου. Αυτές οι εξετάσεις περιλαμβάνουν:

Γενική αίματος
Πλήρης βιοχημικός έλεγχος
Καρκινικοί δείκτες Τα καρκινικά και τα φυσιολογικά κύτταρα απελευθερώνουν καρκινικούς δείκτες στην κυκλοφορία του αίματος. Τα υψηλά επίπεδα δεικτών και ειδικά καρκινοεμβρυικού αντιγόνου μπορεί να αποτελούν ένδειξη καρκίνου του παχέος εντέρου.
Αξονική τομογραφία (CT).
Μαγνητική τομογραφία (MRI).
Τομογραφία εκπομπής ποζιτρονίων (PET).
Υπερηχογράφημα.
Βιοψία.

Ποια είναι η διαφορά μεταξύ μιας εξέτασης προληπτικού ελέγχου και των εξετάσεων που διαγιγνώσκουν τον καρκίνο του παχέος εντέρου;

Μια εξέταση προληπτικού ελέγχου για προκαρκινικές αλλοιώσεις ή καρκίνο, ελέγχει για πιθανότητα καρκίνου όταν δεν υπάρχουν σημάδια ή συμπτώματα. Εάν η εξέταση προληπτικού ελέγχου δείξει ανωμαλίες, προχωράμε σε πιο εξειδικευμένες εξετάσεις.

Ποιες είναι οι συνήθεις εξετάσεις προληπτικού ελέγχου για καρκίνο του παχέος εντέρου;

Η κολονοσκόπηση είναι η πιο συνηθισμένη εξέταση για προληπτικό έλεγχο αλλά και διάγνωση καρκίνου του παχέος εντέρου. Άλλες εξετάσεις περιλαμβάνουν:
Ανοσοχημική εξέταση κοπράνων (FIT): Ανιχνεύει κρυμμένο αίμα στα κόπρανά. Εξετάζονται δείγματα κοπράνων για αίμα που μπορεί να μην φαίνονται δια γυμνού οφθαλμού.
Τεστ κοπράνων για κρυφή αιμορραγία (gFOBT): Όπως και το FIT, αυτή η εξέταση αναζητά αίμα στα κόπρανα που μπορεί να μην είναι ορατό.
Τεστ DNA κοπράνων: Αυτή η εξέταση αναζητά σημάδια γενετικών μεταλλάξεων και προϊόντων αίματος στα κόπρανά.
Εύκαμπτη σιγμοειδοσκόπηση: Παρόμοια με την κολονοσκόπηση, αλλά δε χρειάζεται πλήρης προετοιμασία εντέρου, και ελέγχεται μόνο το τελευταίο τμήμα του παχέος εντέρου και το ορθό.
Εικονική κολονοσκόπηση: Μια εικονική κολονοσκόπηση είναι μια ειδική αξονική τομογραφία που αναζητά πολύποδες, όγκους και έλκη στο παχύ έντερο και το ορθό.

Πώς γίνεται η σταδιοποίηση του καρκίνου του παχέος εντέρου;

Χρησιμοποιούμε το σύστημα σταδιοποίησης του καρκίνου TNM που αναπτύχθηκε για τη σταδιοποίηση του καρκίνου του παχέος εντέρου.

Υπάρχουν πέντε στάδια καρκίνου του παχέος εντέρου. Τρία από τα τέσσερα στάδια έχουν τρία υποστάδια. Το σύστημα σταδιοποίησης του καρκίνου του παχέος εντέρου περιλαμβάνει τα ακόλουθα:

Στάδιο 0: Ονομάζεται και καρκίνωμα in situ. Υπάρχουν μη φυσιολογικά ή προκαρκινικά κύτταρα στον βλεννογόνο, το εσωτερικό στρώμα του τοιχώματος του παχέος εντέρου.
Στάδιο Ι: Ο καρκίνος του παχέος εντέρου σταδίου Ι έχει αναπτυχθεί στο τοίχωμα του εντέρου, αλλά δεν έχει εξαπλωθεί πέρα από το μυϊκό χιτώνα ή σε κοντινούς λεμφαδένες.
Στάδιο ΙΙ: Ο καρκίνος έχει εξαπλωθεί βαθύτερα στο τοίχωμα του εντέρου, αλλά δεν έχει εξαπλωθεί σε κοντινούς λεμφαδένες. Υπάρχουν τρεις τύποι καρκίνου του παχέος εντέρου σταδίου ΙΙ:

Στάδιο ΙΙΑ: Ο καρκίνος έχει εξαπλωθεί στο μεγαλύτερο μέρος του τοιχώματος του παχέος εντέρου, αλλά δεν έχει φτάσει στο εξωτερικό στρώμα του τοιχώματος.

Στάδιο ΙΙΒ: Ο καρκίνος έχει διηθήσει το εξωτερικό στρώμα του τοιχώματος του παχέος εντέρου.

Στάδιο IIC: Ο καρκίνος έχει εξαπλωθεί σε ένα κοντινό όργανο.

Στάδιο III: Σε αυτό το στάδιο, ο καρκίνος του παχέος εντέρου έχει εξαπλωθεί στους λεμφαδένες. Όπως και στο στάδιο II του καρκίνου του παχέος εντέρου, υπάρχουν τρία υποστάδια του σταδίου III του καρκίνου του παχέος εντέρου:

Στάδιο IIIA: Υπάρχει καρκίνος στο πρώτο ή δεύτερο στρώμα του τοιχώματος του παχέος εντέρου και έχει εξαπλωθεί σε έναν έως τέσσερις λεμφαδένες.

Στάδιο IIIB: Ο καρκίνος επηρεάζει περισσότερα στρώματα του τοιχώματος του παχέος εντέρου, αλλά επηρεάζει μόνο έναν έως τρεις λεμφαδένες. Ο καρκίνος που επηρεάζει λιγότερα στρώματα του τοιχώματος του παχέος εντέρου αλλά έχει εξαπλωθεί σε τέσσερις ή περισσότερους λεμφαδένες είναι επίσης καρκίνος του παχέος εντέρου σταδίου IIIB.

Στάδιο IIIC: Υπάρχει καρκίνος στο εξωτερικό στρώμα του παχέος εντέρου και σε τέσσερις ή περισσότερους λεμφαδένες. Ο καρκίνος που έχει εξαπλωθεί σε ένα κοντινό όργανο και σε έναν ή περισσότερους λεμφαδένες είναι επίσης καρκίνος του παχέος εντέρου σταδίου IIIC.

Στάδιο IV: Ο καρκίνος έχει εξαπλωθεί (κάνει μετάσταση) σε άλλες περιοχές του σώματός σας, όπως το ήπαρ, τους πνεύμονες ή τις ωοθήκες σας:

Στάδιο IVA: Σε αυτό το στάδιο, ο καρκίνος έχει εξαπλωθεί σε ένα όργανο ή σε λεμφαδένες που βρίσκονται πιο μακριά από το παχύ έντερο.

Στάδιο IVB: Ο καρκίνος έχει μετακινηθεί σε περισσότερα από ένα απομακρυσμένα όργανα και σε περισσότερους λεμφαδένες.

Στάδιο IVC: Ο καρκίνος επηρεάζει απομακρυσμένα όργανα, λεμφαδένες και κοιλιακό ιστό.

Αντιμετώπιση και Θεραπεία

Πώς αντιμετωπίζουμε τον καρκίνο του παχέος εντέρου;

Η χειρουργική επέμβαση είναι η πιο κοινή θεραπεία για τον καρκίνο του παχέος εντέρου. Υπάρχουν διαφορετικές χειρουργικές επεμβάσεις για τον καρκίνο του παχέος εντέρου:

Πολυπεκτομή: Αυτή η χειρουργική επέμβαση αφαιρεί καρκινικούς πολύποδες.
Μερική κολεκτομή: Αυτή ονομάζεται επίσης χειρουργική επέμβαση εκτομής παχέος εντέρου. Αφαιρούμε το τμήμα του παχέος εντέρου που περιέχει έναν όγκο και κάποιο περιβάλλοντα υγιή ιστό. Επανασυνδέουμε τα υγιή τμήματα του παχέος εντέρου δημιουργώντας μια αναστόμωση.
Χειρουργική εκτομή με κολοστομία: Όπως και στην κολεκτομή, αφαιρούμε το τμήμα του παχέος εντέρου που περιέχει τον όγκο. Σε αυτή τη χειρουργική επέμβαση, ωστόσο, δεν μπορούμε να συνδέσουμε τα υγιή τμήματα του παχέος εντέρου. Αντ’ αυτού, κάνουμε κολοστομία. Σε μια κολοστομία, το έντερό μετακινείται σε ένα άνοιγμα στο κοιλιακό τοίχωμα, έτσι ώστε τα κόπρανά να συλλέγονται σε σακουλάκι.
Καυτηρίαση με ραδιοσυχνότητες: Αυτή η επέμβαση χρησιμοποιεί θερμότητα για την καταστροφή των καρκινικών κυττάρων. Συνήθως γίνεται σε μεταστάσεις στο ήπαρ.

Τι επιπλέον θεραπείες γίνονται στον καρκίνο παχέος εντέρου;

Συνήθως συνδυάζουμε τη χειρουργική επέμβαση με την επικουρική θεραπεία, ανάλογα και με το στάδιο του καρκίνου παχέος εντέρου. Αυτή είναι η θεραπεία του καρκίνου που γίνεται πριν ή μετά τη χειρουργική επέμβαση. Οι θεραπείες μπορεί να περιλαμβάνουν:

Χημειοθεραπεία: Χρησιμοποιήσουμε χημειοθεραπευτικά φάρμακα για να συρρικνώσουμε τους όγκους και να ανακουφίσουμε τα συμπτώματα του καρκίνου του παχέος εντέρου.
Στοχευμένη θεραπεία: Αυτή η θεραπεία στοχεύει τα γονίδια, τις πρωτεΐνες και τους ιστούς που βοηθούν τα καρκινικά κύτταρα του παχέος εντέρου να αναπτυχθούν και να πολλαπλασιαστούν. Συνήθως χρησιμοποιούμε έναν τύπο στοχευμένης θεραπείας που ονομάζεται θεραπεία με μονοκλωνικά αντισώματα ή ανοσοθεραπεία. Αυτή η θεραπεία χρησιμοποιεί αντισώματα που δημιουργούνται στο εργαστήριο και προσκολλώνται σε συγκεκριμένους στόχους σε καρκινικά κύτταρα, που βοηθούν τα καρκινικά κύτταρα να αναπτυχθούν. Τα αντισώματα σκοτώνουν τα καρκινικά κύτταρα.

Πρόγνωση

Μπορούμε να θεραπεύσουμε τον καρκίνο του παχέος εντέρου;

Περισσότερο από το 90% των ατόμων που λαμβάνουν θεραπεία για καρκίνο του παχέος εντέρου σε πρώιμο στάδιο είναι εν ζωή πέντε χρόνια μετά τη διάγνωση. Εφοσον αντιμετωπιστεί αρκετά νωρίς ο καρκίνος παχέος εντέρου, μπορεί να ακολουθήσει πλήρης θεραπεία.

Ποια είναι τα ποσοστά επιβίωσης για τον καρκίνο του παχέος εντέρου;

Το 65% των ατόμων με καρκίνο του παχέος εντέρου είναι εν ζωή πέντε χρόνια μετά τη διάγνωση.

Τα ποσοστά επιβίωσης από καρκίνο του παχέος εντέρου ποικίλλουν ανάλογα με το στάδιο του καρκίνου κατά τη διάγνωση. Για παράδειγμα, το 73% των ατόμων με καρκίνο του παχέος εντέρου που έχει εξαπλωθεί σε κοντινούς ιστούς, όργανα ή λεμφαδένες είναι ζωντανά πέντε χρόνια μετά τη διάγνωση. Αυτό το πενταετές ποσοστό επιβίωσης μειώνεται στο 17% εάν ο καρκίνος εξαπλωθεί σε ένα μακρινό όργανο ή λεμφαδένα.

Το ποσοστό επιβίωσης είναι μια εκτίμηση που βασίζεται στα αποτελέσματα , δηλαδή πόσο καιρό έζησαν οι άνθρωποι μετά τη θεραπεία για έναν συγκεκριμένο τύπο καρκίνου. Τα ποσοστά επιβίωσης βασίζονται σε μελέτες μεγάλων ομάδων ανθρώπων που έχουν καρκίνο του παχέος εντέρου. Επιπλέον, πολλά πράγματα επηρεάζουν τα ποσοστά επιβίωσης από καρκίνο του παχέος εντέρου.

Πρόληψη

Μπορεί να προληφθεί ο καρκίνος του παχέος εντέρου;

Μπορεί να μην είμαστε σε θέση να αποτρέψουμε τον καρκίνο του παχέος εντέρου, αλλά μπορούμε να μειώσουμε τον κίνδυνο εμφάνισης της πάθησης διαχειριζόμενοι τους παράγοντες κινδύνου:

Αποφεύγουμε το κάπνισμα
Μειώνουμε κατανάλωση αλκοόλ.
Διατηρούμε ένα υγιές σωματικό βάρος.
Ακολουθούμε μια υγιεινή διατροφή. Προσθέτουμε φρούτα και λαχανικά στη διατροφή μας και μειώνουμε το κόκκινο κρέας, τα επεξεργασμένα τρόφιμα, καθώς και τα τρόφιμα με υψηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά και θερμίδες. Η κατανάλωση καφέ μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του παχέος εντέρου.
Παρακολουθούμε το οικογενειακό ιατρικό ιστορικό. Ο καρκίνος του παχέος εντέρου μπορεί να είναι κληρονομικός. Αν οι βιολογικοί γονείς, τα αδέλφια ή τα παιδιά μας έχουν είτε καρκίνο του παχέος εντέρου ή προχωρημένο πολύποδα ή εάν κάποιο μέλος της οικογένειάς έχει καρκίνο πριν από την ηλικία των 45 ετών θα πρέπει να υποβληθούμε σε προληπτικό έλεγχο.
Ακολουθούμε τις οδηγίες ελέγχου για καρκίνο του παχέος εντέρου. Εάν υπάρχει χρόνια νόσος του εντέρου ή οικογενειακό ιστορικό καρκίνου του παχέος εντέρου, ξεκινάμε τον έλεγχο νωρίτερα από την ηλικία των 45 ετών.

Ζώντας με καρκίνο παχέος εντέρου

Η αυτοφροντίδα είναι ένα σημαντικό μέρος της ζωής με καρκίνο του παχέος εντέρου, αλλά η κατάσταση του καθενός είναι διαφορετική. Τα άτομα που λαμβάνουν θεραπεία για καρκίνο του παχέος εντέρου σε πρώιμο στάδιο μπορεί να απαλλαγούν από τον καρκίνο. Είναι επιζώντες του καρκίνου, αλλά μπορεί να ανησυχούν ότι ο καρκίνος του παχέος εντέρου τους θα επανεμφανιστεί.

Τα άτομα που έχουν προχωρημένο καρκίνο του παχέος εντέρου έχουν διαφορετικές ανησυχίες. Είναι επίσης επιζώντες του καρκίνου. Αλλά για αυτούς, η ζωή με καρκίνο του παχέος εντέρου μπορεί να σημαίνει αγωγή που ανακουφίζει τα συμπτώματα αλλά δεν θεραπεύει τον καρκίνο του παχέος εντέρου. Μπορεί να ωφεληθούν από την παρηγορητική φροντίδα. Η παρηγορητική φροντίδα βοηθά τους πάσχοντες να διαχειριστούν τα συμπτώματα του καρκίνου και τις παρενέργειες της θεραπείας.

Πότε πρέπει να μιλήσουμε με το γιατρό μας;

Η παρακολούθηση της φροντίδας για τον καρκίνο του παχέος εντέρου ποικίλλει ανάλογα με το στάδιο του καρκίνου. Για παράδειγμα, άτομα που υποβάλλονται σε χειρουργική επέμβαση για καρκίνο του παχέος εντέρου σταδίου 0 ή σταδίου Ι μπορεί να υποβληθούν σε κολονοσκόπηση ένα χρόνο μετά την επέμβαση, σε άλλη κολονοσκόπηση τρία χρόνια μετά την επέμβαση και σε τρίτη πέντε χρόνια μετά την επέμβαση.

Τα άτομα που έχουν υποβληθεί με επιτυχία σε θεραπεία για καρκίνο του παχέος εντέρου σταδίου II ή σταδίου III θα πρέπει να εξετάζονται κάθε τρεις έως έξι μήνες για τα πρώτα δύο χρόνια μετά τη θεραπεία και συνήθως παρακολουθούνται για πέντε χρόνια από την επέμβαση. Μπορεί να υποβληθούν σε εξετάσεις, όπως κολονοσκοπήσεις, εξετάσεις αίματος και απεικονιστικές εξετάσεις.

Όποιος αναρρώνει από θεραπεία για καρκίνο του παχέος εντέρου θα πρέπει να επικοινωνήσει με τον γιατρό του εάν παρατηρήσει αλλαγές που μπορεί να υποδηλώνουν ότι ο καρκίνος έχει επανεμφανιστεί.

Πότε πρέπει να πάμε στα επείγοντα;

Εάν λαμβάνουμε θεραπεία για καρκίνο του παχέος εντέρου, μπορεί να χρειαστεί να πάμε στα επείγοντα εάν έχουμε:

Παρενέργειες που είναι πιο έντονες από ό,τι αναμέναμε.
Πυρετό υψηλότερο από 38 βαθμούς Κελσίου.
Ρίγη που δεν υποχωρούν.
Σοβαρό κοιλιακό άλγος.
Επίμονη διάρροια που προκαλεί αφυδάτωση.

Ποιες ερωτήσεις πρέπει να κάνω στον γιατρό μου;

Οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν ακούσει για τον καρκίνο του παχέος εντέρου, ο οποίος είναι ο τρίτος πιο συχνός καρκίνος. Εάν έχουμε καρκίνο του παχέος εντέρου, πιθανότατα θέλουμε να μάθουμε περισσότερα για την συγκεκριμένη περίπτωση όπως:

Τι είδους καρκίνο του παχέος εντέρου έχω;
Μπορεί να θεραπευθεί αυτό το είδος καρκίνου του παχέος εντέρου;
Ποιο είναι το στάδιο του καρκίνου;
Ποιες είναι οι αποτελεσματικές θεραπείες για τον καρκίνο του παχέος εντέρου;
Εάν χρειαστεί χειρουργική επέμβαση, τι είδους χειρουργική επέμβαση προτείνετε;
Θα χρειαστώ κολοστομία;
Θα χρειαστώ άλλα είδη θεραπειών για τον καρκίνο;
Ποιες είναι αυτές οι παρενέργειες της θεραπείας;
Ποια είναι η πιθανότητα να επανεμφανιστεί ο καρκίνος του παχέος εντέρου;
Εάν δεν μπορεί να θεραπευτεί ο καρκίνος, μπορείτε να τον εμποδίσετε να εξαπλωθεί;
Εάν δεν μπορείτε να σταματήσετε τον καρκίνο, πρέπει να έχω παρηγορητική φροντίδα;

Συμπέρασμα

Χάρη στον αυξανόμενο αριθμό ανθρώπων που υποβάλλονται σε προληπτικό έλεγχο για καρκίνο του παχέος εντέρου, μπορούμε να εντοπίσουμε και να θεραπεύσουμε τον καρκίνο του παχέος εντέρου πριν προκαλέσει συμπτώματα. Πρόσφατα δεδομένα για το ποσοστό επιβίωσης δείχνουν ότι περισσότερο από το 90% των ατόμων που έλαβαν θεραπεία για καρκίνο του παχέος εντέρου σε πρώιμο στάδιο ήταν εν ζωή πέντε χρόνια μετά τη διάγνωση. Τα άτομα με καρκίνο του παχέος εντέρου επωφελούνται επίσης από νεότερες θεραπείες που στοχεύουν στον καρκίνο.

Δρ. ΜΙΧΑΗΛ Σ. ΚΟΥΡΚΟΥΛΟΣ

Υπερεξειδίκευση στην
Ρομποτική Χειρουργική

Διευθυντής Χειρουργός Γαστρεντερικού και Παχυσαρκίας
Ευρωκλινικής Αθηνών
Λαπαροσκοπική - Ρομποτική Χειρουργική